Wednesday, June 25, 2008

கற்றது தமிழ்..கிடைத்தது சிறப்பு..- துணைத் தேர்தல் ஆணையர் ஆர்.பாலகிருஷ்ணன்

இந்தியவியல் மற்றும் திராவிட இயல் குறித்த ஆய்வுகளில் உங்களுக்கு ஆர்வம் ஏற்பட்டது எப்படி?


1985ல் பழங்குடிகள் வாழும் ஒரு மாவட்டத்தில் பணியாற்றும் வாய்ப்புக்
கிடைத்தது. கோராபுட் என்ற அந்த இடத்தில் 40க்கும் மேற்பட்ட மொழிகளைப்
பேசும் பழங்குடியினர் வசிக்கிறார்கள். இதை ஒரு வாழும் மானிடவியல்
ஆய்வுக்கூடம் என்று சொல்லலாம். அப்போது நான் சில பழங்குடி மக்களின்
மொழிகளைக் கற்றுக் கொள்ள முயற்சி செய்தேன். ஏற்கனவே நான் ஒரிய மொழியில்
பேசவும், படிக்கவும், எழுதவும் கற்றிருந்தேன். அந்தப் பகுதியில் "குவி,
கோண்டி, கோயா, ஓல்லாரி, பார்ஜி' போன்ற திராவிட குடும்பத்தைச் சேர்ந்த
மொழிகள் பேசப்படுகின்றன. அவர்களது மொழியில் பயன்படுகின்ற சில சொற்கள் நமது
சங்க இலக்கியங்களில் புழங்கிய சொற்களை எதிரொலிக்கும். மூல திராவிடத்தின்
வேர்களைக் கண்டறிகிற திராவிட பழங்குடிகளின் வாழ்க்கை முறைகளை பார்த்து
உணர்கிற இந்த வாய்ப்பு; எனக்குள் கிளர்ந்த ஆர்வம் என்னை மானிடவியல்,
திராவிடவியல் சார்ந்த ஆய்வுக்குள் திருப்பி விட்டது. இன்னும் சொல்லப்
போனால் சத்திஸ்கரிலுள்ள பஸ்தர்; ஒரிஸ்ஸப்விலுள்ள கோராபுட் மாவட்டங்களை
சங்க இலக்கியம் காட்டும் வாழ்க்கை முறையின் வாழும் காட்சியகம் என்றே
சொல்லலாம். தொல்காப்பியம் மற்றும் சங்க அக இலக்கியங்கள் காட்டும் அகத்திணை
மரபுகளின் ஆதார வேர்களை இங்கு காணலாம் பகற்குறி, இரவுக்குறி, பாங்கர்
ஒழுக்கம், பாங்கியர் ஒழுக்கம், நற்றாய், செவிலித்தாய் மரபுகள், உடன்
போக்கு என்றெல்லாம் படித்த இலக்கிய மரபுகள் நடைமுறையில் உள்ள அதிசயத்தை
நானே பார்த்திருக்கிறேன். இன்றைய தமிழனுக்குக் கரந்தை மலர் எப்படி
இருக்கும் என்று கூடத் தெரியாது. ஆனால் பஸ்தரிலுள்ள திராவிடப்
பழங்குடிகளின் காதல் பாட்டுகளில் கரந்தை மலரின் தரிசனம் கிடைக்கிறது.

0 Comments :